Vechten tegen voeding is net zo onzinnig als vechten tegen zuurstof.
Je eetlust dwangmatig onder controle willen houden is net zo zinloos als niet meer willen ademen.
We hebben voeding nodig. Niet alleen als brandstof om te kunnen bestaan, maar ook voor allerlei andere functies.
Eten is ontspanning. Overeten is zelfs een zeer effectief middel tegen stress. Zit je buik (te) vol, dan moet je spijsvertering aan het werk. Dat gaat alleen als je parasympatisch zenuwstelsel geactiveerd is. Met andere woorden, dat gaat alleen als je ontspannen bent. In stresssituaties staat dit uit. Een volle buik hebben is daarmee een perfect middel om te ontspannen. En daar is niks mis mee!
Eten is ook plezier. Zelfs liefde. Voeding kan als een symbolische vervanger fungeren voor liefde. Eten is ook een manier om te zeggen: fuck you, ik doe lekker waar ik zelf zin in heb. Het is een uitingsvorm van onze innerlijke rebel. Eten is een manier om ‘in je lijf’ te komen, om te aarden en om je ziel en lijf letterlijk te vullen (en voelen).
Eten is een manier om in balans te komen. Een eetbui, een volle maag, een rebelse neiging, een klein verwenmomentje is een manier om wellicht andere plaatsen waar energie wegvloeit, waar we onderdrukt worden en waar we geblokkeerd zijn in balans te brengen.
En weet je wat het mooie is? Al deze mechanismen zijn prachtig. Ze zijn functioneel en ze helpen de meesten van ons al jaren om om te gaan met stress, lastige situaties, emoties en gedachten.
Daarom ben ik fan van emotie-eten.
Ongelimiteerd aan het troostvoedsel dan maar? Want Sjanett zegt dat het ok is? Niet helemaal…
Waar ik namelijk minder fan van ben, zijn de negatieve gevolgen van het te vaak inzetten van emotie-eten als enige mechanisme voor ontspanning, troost en plezier.
Want hoewel te veel eten of (te veel) ongezond eten op de korte termijn heel effectief kan zijn, op lange termijn is dit niet de oplossing. Het kan overgewicht veroorzaken of je gezondheid op andere manieren negatief beïnvloeden.
Wat je daarvoor nodig hebt, zijn strategieën die je hetzelfde opleveren.
En dat kan in het begin lastig zijn. Want zoals gezegd, emotie-eten is bijzonder effectief en ons default systeem!
Het goede nieuws is dat wilskracht of continu jezelf motiveren/oppeppen niet nodig is. Het is met andere woorden niet nodig om tegen je eetlust te vechten. Dat zou ook onzin zijn.
Waar je naar op zoek wil gaan is het krijgen van inzicht én het aanbieden van alternatieven die dezelfde opbrengsten hebben als emotie-eten. Wat zorgt ervoor dat jij:
Over het algemeen helpen ‘embodiement’ technieken goed om dit te bereiken. Dit zijn methoden waarbij je je meer bewust wordt van het lichaam dat je hebt en daar ook van kan genieten. Letterlijk betekent het ‘in je lijf komen’.
We zitten vaak zo opgesloten in ons hoofd dat we vergeten dat we een lichaam hebben! Als dat lichaam dan eindelijk wil ontspannen aan het einde van de dag, of als het emotioneel is, dan hebben we een hoge dosis nodig van hetgeen hier een bijzonder effectieve oplossing voor is, namelijk eten.
Wat je precies kan doen hiervoor is een beetje afhankelijk van wat je leuk en fijn vindt, dus dit is voor iedereen anders! Mijn persoonlijke favorieten die je mogen inspireren:
Alles mag en kan, zolang jij er maar van geniet en je ontspanning kan vinden!
Kijk ik besef me ook dat (te veel) eten de meest snelle en nooit falende oplossing lijkt als je je niet lekker in je lijf voelt zitten. Geloof me, daar kan ik (nog steeds) over meepraten!
Wat mij helpt is dat ik bovenstaande alternatieven, of beter gezegd gewoonten heb die (op lange termijn) beter voor me werken én dat ik als ik dan een keer over-eet, dit ook zie als
“Hey, ik heb nu deze hele pizza in m’n eentje op, en oh die bak ijs ook nog. En dat is prima. Ik had het nodig om te ontspannen. Morgen weer een dag.”
Geen schuldgevoel. Gewoon blijven focussen op mijn lange termijn strategieën.
Klik hier om het hele artikel te lezen.
Geplaatst op 12 juni 2017 door lovefitfood