Ik bedoel de momenten waarop ik voor mijn gevoel opval als ik alleen ben. Alleen een maaltijd in een restaurant eten, alleen naar de bioscoop of alleen een koffietje drinken. Er zullen genoeg mensen zijn, die dit lezen, die hardop moeten lachen. Want, hoe heerlijk is het om in alle rust in je eentje een filmpje te pakken of een koffietje met een krant in een café te drinken? Naast dat ik het ongezellig vind om deze dingen alleen te doen, gaat het om iets diepers. Het gevoel dat ik ‘zielig’ ben omdat ik alleen ben, omdat ik geen vriendje heb om die koffie mee te drinken, of dat ik ‘bang’ ben dat mensen zullen denken dat ik geen vrienden heb en daarom alleen aan tafel zit.
Volgens psycholoog Eva Idelenburg zijn deze gevoelens helemaal niet zo gek. “’Erbij horen’ is wezenlijk een concept van de huidige maatschappij. We willen allemaal gewaardeerd worden. We zijn bezorgd of we wel waardevol zijn en of we goed genoeg zijn, of we er wel toe doen. Een van de manieren waarop we dat bepalen is te kijken in hoeverre we ons geliefd voelen en gewaardeerd worden door anderen. Dit is voor een groot deel evolutionair bepaald. De mens is van nature een groepsdier voor wie het altijd van overlevingsbelang is geweest erbij te horen: voor het verzamelen en uitwisselen van voedsel en om een partner te vinden en zich voort te planten.”
Lees verder op www.BedRock.nl
Geplaatst op 17 september 2017 door BedRock