Voor hun onderzoek bestudeerden wetenschappers van de University of Nottingham 36 mensen die op hun beurt naar gapende mensen keken. Ze vonden dat de neiging om ‘na te gapen’ plaatsvindt in het gedeelte van het brein dat ook verantwoordelijk is voor de motorische functies. Meer specifiek gaat het om de prikkelbaarheid van de primaire motorische cortex. De ‘besmettelijkheid’ van gapen verschilt dus heel erg per persoon. Hoe prikkelbaarder je bent, hoe eerder je de handeling zult imiteren. Ook een grappige (maar niet onverwachte) uitkomst: als je instructies krijgt om niet te gapen, krijg je die neiging juist een beetje meer.
Die primaire motorische cortex waar we het net over hadden, speelt ook een rol bij het syndroom van Gilles de la Tourette: mensen met ongecontroleerde spierbewegingen en tics. Beide (het nagapen en het syndroom) zijn vormen van ‘echophenomena’, het verschijnsel van het onbewust imiteren van andere personen. Ook epilepsie en autismezijn daar voorbeelden van.
Lees verder op www.BedRock.nl
Geplaatst op 03 oktober 2017 door BedRock