
Het is 07.00 in de ochtend.
In de verte hoor ik het afgrijselijke, monotone geluid wat mijn wekker moet voorstellen, snel gevolgd door een klein stemmetje wat zegt: “Mama, ben je al wakker?”
Ik grom, druk éénmaal op de snooze-button en draai me om. “Bijna schat. Bijna.”
Als de wekker voor de tweede maal gaat gooi ik de dekens met een ruk van me af. Hopend dat de kou ervoor zorgt dat ik in één klap wakker ben. Zonder succes, trouwens. Waarom ga ik niet gewoon vroeger slapen? Zoals ‘normale’ moeders dit doen.
Lees verder op www.love2bemama.com
Geplaatst op 23 februari 2017 door love2bemama