
“Voor mij zijn scheldwoorden gewoon woorden.” De Nieuw Zeelandse Ms Foy, schrijfster van happymumhappychild.com blogt waarom ze blijft schelden en vloeken met haar kinderen erbij.
Ik moest even slikken. Taalkundig gezien klopt het natuurlijk: scheldwoorden zijn woorden. Allemaal vragen passeerden in m’n gedachten. Hebben zulke woorden niet een heel negatieve lading? Wil je dat nu al ‘meegeven’ aan je kinderen? Lok je het dan niet uit dat jouw kinderen vloekend op het schoolplein staan omdat hun knikker kwijt is? Ik besluit rustig verder te lezen en vooral te blijven ademen.
In haar blog legt ze eerlijk uit waarom ze haar scheldwoorden niet inslikt. Ms Foy leert haar kinderen van twee en vier jaar oud, dat het woorden voor volwassenen zijn. Als haar kinderen ouder worden, kunnen ze zelf kiezen of ze deze gaan gebruiken. Volgens haar hebben haar kinderen nog geen scheldwoorden gebruikt sinds ze deze ‘filosofie’ aanhangt. Dat vind ik oprecht knap! Ik vraag me af hoe dit in de praktijk ging.
Lees verder op www.love2bemama.com
Geplaatst op 21 november 2016 door love2bemama