Ongeschreven regels in de gym

Ongeschreven regels in de gym

Nu kom ik nog wel eens in de sportschool. Laten we zeggen zo'n zes keer per week. Inmiddels ken ik mijn weg van de voordeur naar het squatrack, en weet ik welke locker klemt en welke niet.

Omdat ik zo vaak mijn gym(s) (yes, ik heb er twee) van binnen zie, zijn er ook een paar dingen die me opvallen. Zaken waar ik me zogezegd aan irriteer, of - om het enigszins positief te houden - me over verwonder.

Zo vind ik het grappig om te kijken naar mensen die Facebooken op de bench. Men neme een bench, een goed gevulde barbell met laten we zeggen 80 (? - wat benchen jullie gemiddeld?) kilo, met een beetje geluk een handdoekje er onder en daar lig jij. Op je rug, met je petje en je stringer en je iPhone. Je finisht je set, neemt nog net de moeite om de stang zelf terug te leggen en grijpt direct naar je telefoon. Voor wat? En ja, ik weet heus wel dat veel mensen hun trainingsschema op hun telefoon hebben staan, maar ik ga er even vanuit dat deze niet in je Whatsapp staat en ik ga er ook vanuit dat dat berichtje van je vriendinnetje niet direct beantwoord hoeft te worden. Focus jongens, focus. Op je chest. Niet op je beeldscherm. O en ladies. Dit geldt net zo goed voor jullie. Snapchats van je legpress zijn niet interessant. Echt niet.

Wat ik ook niet mega interessant vind zijn de verhalen die je vertelt tussen je sets. Aan je beste gymbuddy. Die aan de andere kant van de gym bezig is zodat je moet schreeuwen. Nu draag ik vaak een koptelefoon en staat mijn muziek best hard, maar als ik jou woord voor woord kan verstaan terwijl je vertelt over je nieuwe auto dan wel laatste verovering in de kroeg, dan praat je best wel hard en zou het zomaar kunnen zijn dat anderen er ook last van hebben. En die dragen niet eens een koptelefoon, kun je nagaan.


Misschien heb je het wel eens gezien. In veel gyms staan van die rekken. Rekken waar dingen inliggen. Dumbells worden ze ook wel eens genoemd. Vaak in verschillende maten en gewichten en kleurtjes, maar ze zijn er. Ik weet zeker dat ze ook in jouw gym liggen. Het mooie van zo'n rek is dat de dumbells niet op de grond hoeven te liggen, dat niemand er over struikelt en dat iedereen die ze nodig heeft ze kan vinden, omdat ze op volgorde van gewicht liggen. Niet? Hmm. Vreemd. DAN HEEFT IEMAND ZIJN OF HAAR ZOOI DUS NIET OPGERUIMD. Jongens. Het is zó makkelijk. Je pakt een dumbell. Tilt deze op en legt.deze.terug.in.het.rek. En dan het liefst op de plek waar ze ook vandaan komen. En nee, het personeel wat rondloopt is níet aangenomen om jouw gewichten terug te leggen. Dat kun je zelf. Doe het dan ook. O en ladies. Dit geldt ook voor jullie. Precies hetzelfde verhaal gaat op voor het leeghalen van de olympische stangen trouwens. Niets is er irritanter om een stang leeg te moeten maken waar jij mee hebt staan deadliften (lees meer dan 100 kilo) terwijl ik military presses wil doen met een kwart van dat gewicht.

Alle gekheid op een stokje (of op een dumbell), bovenstaande (waargebeurde) verwonderingen klinken je wellicht zeurderig in de oren, maar het gebeurt zó vaak. Vergeet niet dat je niet thuis bent, ook al kom je dagelijks in de sportschool. Ruim je spullen op, houd het netjes (in het algemeen), doe normaal en focus je op je workout. Gains zijn dan onvermijdelijk. Nu ben ik benieuwd; wat is jouw grootste irritatie in de gym? Laat een reactie achter in de comments op de Facebookpagina!

Groetjes, Anne

,

Geplaatst op 08 juli 2015 door bodyenfitshop