We hebben tegenwoordig steeds vaker het gevoel dat we geen goede ouders zijn als we niet 24/7 weten waar onze kinderen zijn en wat ze doen. Mobiele telefoons en volgapps zijn niet meer weg te denken.
Wist je dat in 1919 een kind van 8 jaar tot wel 10 km bij zijn ouders vandaan ging? Zonder toezicht, helemaal alleen. Beetje vissen. Een kind dat vandaag 8 jaar is mag nog maar 300 meter zonder toezicht van zijn ouders vandaan. En dat is niet omdat de samenleving onveiliger is geworden. Integendeel, verkeersongelukken en ander onheil treffen juist steeds minder kinderen. Maar áls het ze treft, is het wel meteen groot nieuws. Over de hele wereld.
Tegenbewegingen ontstaan daardoor nu ook. De term scharrelkinderen duikt op. Kinderen die weer gewoon buitenspelen, waar binnenspelen de norm lijkt te zijn geworden. Kinderen die weer gewoon de kans krijgen te ontdekken, zich te ontwikkelen. Kinderen die zelf naar school gaan. Zonder dat hun moeder meekijkt.
Lees hier de rest van de blog.
Geplaatst op 05 april 2016 door tym