Loslaten is niet gemakkelijk

Draak is bijna 5. En dus al groot. Opa en oma mogen absoluut niet meer zeggen dat hij hun kleinzoon is. Hij is hun grootzoon. Groot zijn betekent ook veel zelf doen en vooral alleen doen. Nu is er in de wijk waar wij wonen geen mogelijkheid om je 4-jarige heel veel vrijheid te geven. Het zou heel onverantwoordelijk zijn hem daar alleen op straat te laten.

Daarom zijn wij heel blij met onze stacaravan op een rustige camping in een Brabants dorpje. Nu de vakantie weer is begonnen, geniet onze Draak daar van een ongekende vrijheid. Hij vindt zelf zijn weg naar speeltuin, voetbalveld en vriendjes. Wij zijn er nog wat onrustig over, maar krijgen er wel steeds meer vertrouwen in We zien dat het goed gaat. Hij komt regelmatig terug om letterlijk zijn neus even aan ons te laten zien. [Wat zie ik dat neusje toch graag.]

Toch bevliegt het me soms. Dan moet ik hem echt nu zien. Dan stap ik op de fiets en rij rondjes tot ik hem weer ergens tref. Meestal lachend met vriendjes. Dan heeft mijn moederhart weer even rust en kan ik weer terug naar onze plek. Dat loslaten is nog niet zo makkelijk. Ik ben er niet zo goed in. Gelukkig kennen we veel mensen op de camping en weet ik dat er veel ogen een beetje met ons mee kijken.

Lees verder op www.love2bemama.com

Geplaatst op 20 juli 2016 door love2bemama