Is dit het?

Is dit het?

Toen ik een jaar of zes was, zat ik op een woensdagmiddag achterin de auto van mijn moeder. We reden langs een middelbare school. Iedere keer zei ik tegen mijn moeder, ‘later ga ik naar deze school.’ Waarom ik graag naar die school wilde, weet ik niet. Zes jaar later belandde ik toch op die middelbare school. De eerste twee jaar deed ik havo/vwo, daarna kregen we advies over welk niveau het beste bij je paste. Ik wilde graag naar het vwo, wat uiteindelijk ook lukte. Op carrière gebied wist ik ook al helemaal wat ik wilde doen: in de juridische wereld werken. Ook dit kwam uit. Na de middelbare school begon ik aan mijn bachelor Europees en Nederlands Recht en over enkele weken zal ik mijn bachelor diploma op zak hebben. Maar… is dit het? Is dit hoe ik de rest van mijn leven verder ga? Steeds maar bedenken wat ik ga doen en dit ook uit laten komen? Wil ik dat wel, want soms voelt het als een sleur.

Eindexamen

Toen ik achttien was, deed ik eindexamen en wat was ik blij toen dat eindelijk voorbij was. Hierna volgde twee zenuwslopende weken. De nacht voor de uitslag had ik een droom. Ik droomde dat ik met mijn overleden oma aan het praten was. Ze zei mij dat ik niet geslaagd was. Ik herinner me dat ik aan haar vroeg of ik er nog iets aan kon veranderen. Hierop antwoordde ze niet. Vervolgens ging mijn droom over in een andere droom. Ik rende over straat en een kogel raakte mijn schouder. Het werd zwart voor mijn ogen en ik viel op de grond. Hierna werd ik wakker. Ergens in mijn achterhoofd wist ik dat ik niet geslaagd was. Rond 14:42 belde mijn mentor met het nieuws dat ik een herkansing moest doen. Ik moest minstens een 8 halen om alsnog te slagen. Lang verhaal kort: ik moest 6 VWO opnieuw doen. Ook dit had invloed op mijn uitgestippelde levensplan. Ik kon niet gelijk aan mijn rechtenstudie beginnen.

Lees verder op www.Haveaniceday.nl

Geplaatst op 29 juni 2018 door BetterbyGoalie