
Ja je leest het goed, ik durf nogal wat te zeggen. Begrijp me niet verkeerd, ik heb twee hele lieve kinderen die van mij houden en ik houd ook heel erg veel van hun. Maar soms heb ik het met mijn rol als mama wel even gehad. Verlang ik terug naar een leven zonder kids en zonder verantwoordelijkheden.
Ik wil het dan uitschreeuwen: "Mag ik soms ook even geen mama zijn!!" Maar dat doe ik natuurlijk niet. Ik houd me in en schakel over op de automatische piloot: mama die zorgt, er is voor haar kinderen en leuk probeert te zijn no-matter what. Net als al die andere mama's. We werken, hebben een man die fulltime werkt en veel van huis is én we willen ook nog tijd over houden om leuke dingen te doen met onze kids.
Soms wordt mij dat allemaal wel eens even wat teveel. Zoals een jaar geleden toen ik zonder werk kwam te zitten. Ik had opeens alle tijd van de wereld voor mijn kids, maar ik kon er niet van genieten. Ik was altijd met plezier naar mijn werk gegaan. Het was voor mij een afschakelmoment. Even weer naast mama, ook een vrouw met ambities en een eigen leven zijn. Nu zat ik hele dagen thuis.
Mijn week bestond uit het verzorgen en vermaken van mijn kinderen. Mijn partner werkte in die tijd vier dagen per week in het buitenland en met mijn oudste dochter ging het niet goed op school. De dagen vlogen voorbij, maar er kwam niks uit mijn handen. Ik maakte me zorgen om niks en had meerdere keren per week last van paniekaanvallen. Ik leek overwerkt en dat terwijl ik niet werkte!
Lees verder op www.love2bemama.com
Geplaatst op 21 oktober 2015 door love2bemama