
Ik dacht altijd dat ik mijn mannetje wel kon staan. Als er iets niet klopt op het Albert Heijn bonnetje ga ik terug. Als vreemden mij iets willen verkopen en ik wil het niet, sla ik beleefd af. Als ik zie dat de man die naast me parkeert zijn deur tegen mijn autodeur aanslaat zeg ik er zeker iets van. Als ik in een hotel een oude kleine kamer krijg, ga ik terug om een andere te vragen. Maar ik merkte laatst dat ik toch ook vaak dingen slik, meestal bij bekende die ik niet teleur wil stellen of ruzie mee wil hebben.
Ik wring mij in tien bochten zodat ik toch even naar die verjaardag kan, ik ruil mijn lastige dienst zodat ik mee kan met die vriendin. En ik verzin smoesjes om niet naar die familie bijeenkomst te moeten, in plaats van gewoon eerlijk te zijn en geen zin te hebben.
Lees verder op www.love2bemama.com
Geplaatst op 14 november 2016 door love2bemama