
Je doet zo je best, doet voor je gevoel alles goed. Je baby is moe en je wilt hem heerlijk laten slapen. Maar dan komt het: huilen, strijd en verdriet. Je baby wil maar één ding en dat is dat jij hem helpt te slapen. In je armen, in de draagzak, aan de borst of fles of gewoon op je. Voordat je het weet ben je bij ieder slaapje een levende fopspeen, een menselijk matras of kun je zelf zonder baby niet meer stilstaan zonder heen en weer te hupsen. Een vicieuze cirkel. Hoe kom je daar nu uit?
Lees je er een beetje op door, dan weet je wel dat de sleutel tot succes het wakker in bed leggen is. Maar ja, iedere keer dat je dàt probeert heb je de poppen weer aan het dansen. En iedere keer kun je meer trucs gaan bedenken om je kleintje te overtuigen dat slapen best een goed idee is. Zelf in slaap vallen? En dan ook nog zonder tranen? Het lijkt onmogelijk, maar het kan toch echt.
Slapen is wel een werkwoord, helaas is er dus geen wonderpil en mag je aan de bak. Maar bedenk dat het altijd van kwaad tot erger gaat als je doorgaat op het gekozen pad. Nu doorpakken is dus zaaien om straks te oogsten.
lees verder:
Geplaatst op 06 mei 2018 door vivonline