Hoe sport een hoogzwangere triatlete?

Negendertig weken zwanger. Ik weet niet vanaf wanneer je jezelf hoogzwanger mag noemen, maar ik denk dat ik deze titel inmiddels wel mag dragen. Ik voel me in ieder geval wel zo, haha. Want hoewel ik in mijn vorige update vertelde dat ik me superfit voelde en nog volop aan het sporten was, is dat intussen wel wat veranderd. Maar, don’t get me wrong, ik ben alleen maar heel dankbaar, want het ‘superfitte sterke gevoel’ en het beoefenen van alle 3 de triatlonsporten, heb ik vol kunnen houden tot en met week 37! Als je me dat aan het begin van mijn zwangerschap had verteld, had ik je denk ik niet geloofd. Ik ben dus echt heel gelukkig dat ik mijn zwangerschap zo fit en al sportend ben doorgekomen!

Verlof
Met 36 weken ging ik met verlof. Ik vond het fijn want de lange dagen, het vroege opstaan en de autoritjes gingen niet meer helemaal vanzelf. Natuurlijk voelde het ook wel gek. Ik ging van een hardwerkend bestaan met de nodige overuren ineens naar een agenda zonder verplichtingen. Zeker de eerste week had ik behoorlijk wat ontwenningsverschijnselen. Ik kon er maar moeilijk aan wennen en had continue het idee dat ik aan het spijbelen was. Gelukkig had ik een enorme to do lijst af te werken. Ook leuk was dat ik mezelf de eerste twee weken van mijn verlof nog enorm goed voelde. Door de extra rust had ik redelijk wat energie, zeker in de ochtend. Dus begon ik de dag vaak met een uurtje sporten. De duur van mijn hardlooptrainingen bouwde zich zelfs weer langzaam uit. Ik genoot me suf als ik met mijn dikke buik in een praktisch leeg bos liep. Ook heb ik nog gezwommen in de zee en hardgelopen in Wales, waar mijn man een hele triatlon deed. Een uniek en heel bijzonder gevoel. Wederom was ik enorm dankbaar dat ik dit nog mee kon pakken met de mini in mijn buik.

Lees verder op www.glowmagazine.nl

Geplaatst op 27 september 2017 door glow