Hallo moeder van dat krijsende kind

Ik zag je lopen vanmiddag. Of eigenlijk: Ik zag je staan.

Kijkend naar het kleine hoopje mens wat over het koude grind gedrapeerd lag als een angstaanjagend, gillend schapenvel. Dat kleine mensje wat voor een ieder wat langsliep onmogelijk te missen was dankzij het indrukwekkende (mag ik dat zeggen?) aantal aan decibellen wat er uit zijn strotje kwam.

Ik zag je denken: Kan het nog erger? Wetende dat elke passant naar je keek en een duidelijke mening had over wat er afspeelde, op de grond. Onder jouw, moederlijke supervisie. En erger? Dat kon het! Want hij kon nog harder gillen en jij kon NOG harder blozen. Ik durf zelfs te wedden dat ik een druppel zweet zag glimmen in de ijzige winterzon. Daar naast de opgezwollen, kloppende ader die een paar minuten eerder al was verschenen op het midden van je hoofd.

Lees verder op www.love2bemama.com

Geplaatst op 30 januari 2017 door love2bemama