Feiten en fabels over samen slapen

Toen ik her en der vertelde dat onze zoon bij ons in een wiegje op de kamer zou gaan slapen, werd ik door de meeste mensen voor gek verklaard. Zoals met de meeste opvoedkundige "zaken' had iedereen zijn mening hierover en deze werd niet onder stoelen of banken gestoken. Echter werd het voor mij alleen maar duidelijker toen hij eenmaal geboren was: het wiegje bleef op onze kamer staan en hij heeft de eerste twee jaar van zijn leven gezellig bij mama en papa op de kamer geslapen.

Ik zag het probleem niet. Hij sliep, wij sliepen en we hadden alles behalve last van het feit dat we een "logé' hadden bij ons op de kamer. Desondanks bleven velen er van overtuigd; hij zou zware slaapproblemen gaan ontwikkelen als hij eenmaal op zijn eigen kamer moest gaan slapen.

Misvattingen over samen slapen

Dit is een misvatting. Zoals veel van de argumenten die ik gehoord heb door de jaren heen. Tenslotte sliep hij vanaf dag één als volleerd in zijn eigen, nieuwe eenpersoonsbed en de deur zou altijd voor hem open staan. Mocht hij midden in de nacht toch behoefte krijgen om tussenin te kruipen.
Iets wat hij eigenlijk nog dagelijks doet, maar ook hier zie ik geen kwaad in. Er is ruimte genoeg voor een setje kleuterbilletjes en vooral tijdens de wintermaanden als hij het koud heeft (stiekem is het best wel knus).

Maar goed, misvattingen dus. Er bestaan er veel over het samen slapen, of ook wel rooming in genoemd. Ik heb wat feitjes en fabeltjes voor jullie bij elkaar gezocht. Veel plezier, of is het toch...ueh... slaap lekker?

Lees verder op www.love2bemama.com

Geplaatst op 02 november 2015 door love2bemama