Er was eens een Smartphone...

Vijf jaar hebben we heerlijk geleefd in onze bubble in deze miljoenenstad. Vijf jaar lang konden onze kinderen in alle rust kind zijn, binnen onze bubble, die The Upper Westside heet. Heerlijke school en omringd door parken en talloze speeltuinen. Elke dag was een speeldag, meestal zonder schermpjes en zonder kabelTV. Maar binnenkort is het voorbij, dan stappen wij uit die comfortabele bubble weer de werkelijkheid in. We gaan dan kennismaken met en strijden tegen het fenomeen "kind en smartphone'...

"Kijk mamma, het is mooi weer!"

Noem me maar ouderwets, maar ik vind dat kinderen vooral bezig moeten zijn met dingen waar ze moe van worden. Dat wil dus zeggen, dingen waarbij zij intensief van al hun ledematen en zintuigen gebruikmaken, het liefst buiten. Misschien hebben we "geluk', omdat onze kinderen graag buitenspelen, ze kunnen er geen genoeg van krijgen. Ik weet nog hoe we ooit de pijpenstelen naar beneden zagen komen en dat onze zoon van bijna 4 zei: "Kijk mamma, het is mooi weer, mag ik naar buiten?" Nu hij 10 is, wordt hij nog steeds zielsgelukkig van takken verzamelen om hutten te bouwen, gevechten met super soakers en waterballonnen, of urenlange voetbalsessies met wie daar ook maar zin in heeft. Geldt ook voor de kleine, of het nu heel hard schommelen, of radslagen oefenen is, buitenspelen is gewoon fijn!

Lees verder op www.love2bemama.com

Geplaatst op 14 juni 2016 door love2bemama