
Vanmiddag lag je op de bank. Afgedraaid, na weer een schooldag. Ik was even in de keuken bezig toen je broertje naar me toe kwam. "Mama, Notje lapen!". Een blik op je poppengezichtje. Een zacht snurkje ontsnapte aan je neusje. En in een klap was ik weer terug, zo'n drieƫnhalf jaar terug. Ik schreef toen dit gedicht, en het past je nog als was het je lievelingsjas. Het past mij ook nog net als toen.
Ik houd dit kind in mijn armen
dit blonde cadeau, dit zachte geschenk
ik houd dit kind in mijn armen
dat maakt dat ik steeds meer voel dan denk
Lees verder op www.love2bemama.com
Geplaatst op 21 januari 2016 door love2bemama