Dit is een brief aan mijn ex: wat ik je nog zeggen wilde

Negen jaar later keek je me verschrikt aan en mompelde: ‘ik ben verliefd op een ander.’

We waren jong, maakten ons weinig zorgen over het leven en beschouwden elke dag als een nieuwe kans. Ik was nooit onzeker over ons, omdat álles wat je deed in het teken van mij stond. Je was de ‘perfecte’ vriend, zette mij op een voetstuk en bevestigde meermaals hoeveel je van me hield en dat je voor altijd bij me wilde blijven.

De jaren verstreken. We groeiden samen op. Deden alles samen. Toen overleed mijn vader. Dit was een zware beproeving op onze relatie. ’s Nachts lag ik weer in bed te huilen toen je me paniekerig aankeek. ‘Ik weet niet wat ik moet doen, wat ik moet zeggen en hoe ik me moet gedragen. Niets wat ik zeg of doe gaat hem terugbrengen. Ik wil zó graag je pijn verlichten, maar ik weet niet hoe.’ Je maakte je zorgen om me. Was extreem lief en geduldig. Ik denk dat hier de eerste verandering plaatsvond. We werden meer een broer en zus voor elkaar. Maar toch bleven we bij elkaar, omdat liefde overwint, toch?

Lees verder op www.BedRock.nl

Geplaatst op 05 september 2017 door BedRock