
In mijn omgeving zie ik vele verschillende soorten moeders.
Sommige zijn moeilijk te doorgronden, sommige kan ik eigenlijk met één woord omschrijven.
Zoals de übermoeder, of de voetbalmoeder, of de rasechte jongensmoeder die op het schoolplein meer bezig is om haar vier zoons en (mannelijke) teckel in toom te houden dan echt bezig is met socializen. Dan heb je nog de bio-moeder, de werkende-moeder. En we kunnen nog wel even doorgaan... Je kunt het zo gek niet verzinnen of er is wel ergens een passende "moeder' bij te vinden.
Ik ben aan de andere kant een moeder, die zichzelf nog nergens bij heeft kunnen passen.
En ja, ik benijd ze. De moeders die alles voor elkaar lijken te hebben, ouders die precies weten wat ze willen in hun leven en voor hun kind. Vrouwen die consequentie op hun voorhoofd hebben staan en chaos alleen maar kennen als een lelijk woord.
Ik kijk dan ook naar mijn zoon die de voor de zoveelste keer op een dag zijn Duplo-bak besluit om te keren. Even bedenk ik mij of dit een standje verdiend, maar ik zeg: "Ruim je dat straks zelf weer op?"
Hij knikt van ja. Ik weet wel beter...
Ik voel mij wel eens een slechte moeder, een sloebermoeder. Om vervolgens het schoolplein op te paraderen als de opgedirkte-Barbie-moeder.
Lees verder op www.love2bemama.com
Geplaatst op 25 januari 2016 door love2bemama