
Ik heb als moeder na twee jaar toch wel het gevoel het zo'n beetje te snappen, het hele moederschap bedoel ik dan. Ja, ik denk heus dat ik nu een beetje begin te brgijpen wat mijn dochtertje van me wil en hoe ik ons zo goed mogelijk door de dag heen kan loodsen. Dit was tot drie maanden geleden zo'n beetje, mijn ware standpunt. Ja, ik zag het moederschap helemaal zitten en vond het ook echt leuk.
Tot de peuterpuberteit ineens met grof geweld ons leven binnen kwam denderen. De baby fase is defenitely over, zal ik maar zeggen. Het is geen kattenpis, kan ik je vertellen. Alles wat ik de eerste negentien maanden in het leven van ons kindje had geleerd, kon zo, hoppakee, het raam weer uit. Het is alsof er een wervelwind door mijn huis gaat, die net zulke hormonale driftbuien heeft als haar mama in de negende maand van haar zwangerschap. Combineer dat met steeds korter wordende middagslaapjes en je hebt het plaatje van de peuterpuberteit in huize Timmers compleet. Ik ben zelden zo bekaf geweest aan het einde van de dag als nu.
Lees verder op www.love2bemama.com
Geplaatst op 31 mei 2016 door love2bemama