De kleine dingen

Het zijn de kleine dingen…

Uit de piano klinken eerst vier akkoorden voordat ik begin met zingen. Het enige wat ik hoor is de begeleiding en het enige wat ik zie is de tekst. Het lied gaat over een relatie die is mislukt tot frustratie van beide partijen. Ik voel de emoties. Tijdens het zingen voel ik mij compleet in de tekst gezogen. Ik voel de pijn die ze hebben. Ze hadden het liefste gewild dat de relatie had gewerkt. Het lukte nou eenmaal niet door de compleet andere werelden waarin zij leven. Nadat het slotakkoord heeft geklonken, word ik mij weer bewust van de omgeving. Ik kijk naar mijn zangleraar: hij heeft een lach op zijn gezicht. Hij zegt dat de emoties binnenkwamen en dat ik zuiver heb gezongen. Dat compliment steek ik in mijn zak. Ik ben trots. Trots op dit kleine geluk.

Het zijn de kleine dingen…

Ik zit op mijn kamer en denk aan de zomer. In augustus ga ik verhuizen naar een andere stad. Het is tijd voor iets nieuws, maar ik vind het moeilijk om deze plek en vooral de mensen daarin achter te laten. Ik denk aan de mooie momenten. Van etentjes tot feesten diep in de nacht. En van bijzondere persoonlijke gesprekken tot met zijn vieren in één bed om vijf uur ’s ochtends een horrorfilm kijken. Als ik aan deze momenten denk, kan ik alleen maar glimlachen. Hoewel ik dit opschrijf met een brok in mijn keel, kan ik zeggen dat ik dankbaar ben. Ik ben dankbaar dat ik al deze bijzondere mensen heb ontmoet. Ze hebben stuk voor stuk een plek in mijn hart: de één misschien iets meer dan de ander. Ik ga ze missen, maar als ik aan deze kleine dingen denk, doet het missen wellicht iets minder pijn.

Lees verder op www.haveaniceday.nl

Geplaatst op 14 juni 2018 door BetterbyGoalie